شهید محمد جهان‌آرا در خرمشهر به دنیا آمد. در سال ۱۳۴۸ تحت تاثیر جنبش اسلامی به رهبری روح الله خمینی همراه عده‌ای از دوستان‌اش وارد مبارزات سیاسی علیه دولت محمدرضا پهلوی شد و گروه الله اکبر را راه اندازی کرد. در اواخر سال ۱۳۴۹ همراه برادرش به عضویت گروه مخفی حزب‌الله خرمشهر درآمد. دو سال بعد اعضای گروه توسط ساواک شناسایی شد و تمام اعضای آن دستگیر و زندانی شدند. در جریان این دستگیری، محمد جهان‌آرا به یک سال زندان محکوم شد.
وی پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۵۴ در کنکور دانشگاه‌ها شرکت کرد و برای ادامهٔ تحصیل راهی مدرسهٔ عالی بازرگانی تبریز شد.

در سال ۱۳۵۵ جهان آرا به عضویت گروه «منصورون» که یک گروه معتقد به مبارزه مسلحانه بود درآمد. در سال ۱۳۵۷، هنگامی که قرار بود به سرپرستی سید علی اندرزگو به سوریه و اردوگاه‌های مقاومت فلسطین سفر کند، به دلیل کشتار مردم تهران در میدان ژاله در هفدهم شهریور ۱۳۵۷ از سفر بازماند.

در پاییز سال ۱۳۵۷ در پی اعزام تانک‌های ارتش به خیابان‌های اهواز و کشتار مردم، گروه منصورون، تصمیم به دفاع مسلحانه از مردم تظاهر کننده می‌گیرند. اعضای گروه در یکی از این درگیری‌ها با نیروهای زرهی، حدود ۳۰ نفر از نیروهای شاهنشاهی را مجروح کردند

بعد از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) محمد جهان آرا پس از دو سال و نیم زندگی مخفی به خرمشهر بازگشت. او و دوستانش در خرمشهر گروهی به نام کانون فرهنگی نظامی انقلابیون خرمشهر تشکیل دادند.

 در  سال1358  فرماندهی سپاه خرمشهر را به عهده گرفت و هم‌زمان جهاد سازندگی خرمشهر را نیز پایه‌گذاری کرد. با شروع جنگ دوش به دوش مردم از شهر دفاع کرد. بعد از سقوط خرمشهر و عزل بنی صدر از فرماندهی کل قوا مرحله جدیدی از جنگ آغاز شد. اولین گام شکستن محاصرهٔ آبادان بود. این پیروزی در مهر ۱۳۶۰ روی داد. به دنبال این پیروزی در روز هفتم مهر محمد جهان آرا و تعداد دیگری از فرماندهان راهی تهران شدند تا گزارش عملکرد نیروها را به روح‌الله خمینی بدهند اما در میانه راه بر اثر سقوط هواپیمای پرواز هرکولس سی-۱۳۰ نیروی هوایی ارتش ایران ۱۳۶۰ کشته شد.

نوحه معروف «ممد نبودی ببینی» پس از آزادسازی خرمشهر اولین بار توسط حسین فخری هم رزم او بر سر مزارش خوانده شد و بعد ها توسط غلام کویتی‌پور در مسجد جامع خرمشهر باز خوانی شد

 

♫♫ ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته
                                                                                                     خون یارا نت پر ثمر گشته
ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته
                                                                                                      خون یارا نت پر ثمر گشته
آه و واویــــلا... کو جهان آرا
                                                                                                                نور دوچشمان تر ما
ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته
                                                                                                      خون یارا نت پر ثمر گشته
ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته
                                                                                                        خون یارا نت پر ثمر گشته
آه و واویلا... کو جهان آرا
                                                                                                        نور دوچشمان تر ما »
ای نخل غلتیده به خون
                                                                                                              اشکی از شادی
هم چو من بفشان ... روز آ ز ا د ی
                                                                                                   خیل یاران را ... خیز و یاری کن
دشت شادی را ... آ بـیاری کن
                                                                                                      نخل در آ تش شعله ور
گر چه شد بی سر
                                                                                                    نو بتی د یگر گشته بار آور
شهد پیروزی خوشـهء خر ما
                                                                                                    زورق ومن ... ماهی و در یا
ممد نبودی ببینی
                                                                                        گر یهء باران لاله رو یا ند از تربت یاران
گشته آبادان هرچه و یران شد
                                                                                                            تربـت یاران گلباران شد
                                                                                       «ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته
خون یارا نت پر ثمر گشته
                                                                                       ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته
خون یارا نت پر ثمر گشته
                                                                                            آه و و ا و یـــلا... کو جهان آرا
  نور دوچشمان تر ما